سادگی ...سادگی ای که من کردم هیچکس...هیچکس نکرد
اما نه بازم میگم من اگه این کاررو کردم به یه باوری رسیده بوودم ...آره عشق
که حتی از جاری شدنش به زبان و احساسم هم دیگه متنفرم ...چون بازم میگم به من هیچی نداد...
فقط یه غرور شکسته ..یه احساس پوچ تنهایی ...و آهنگ رفتن...
رفتن از پیش کسایی که تو زندگیم بهترین بودن کسایی که تو زندگی هرکسی مهمترینن اما من دیگه نمیتونم با اوناهم زندگی کنم پس میرم ...و خواسته خیلی هارو عملی میکنم...که بهم میگن انتخاب کن پس انتخاب میکنم تا دیگران هم به راحتی به خواسته هاشون برسن ودیگه مزاحم نباشم از زندگی همه میرم بیرون.....
این همه کیه؟؟؟
یک نفر بیشتر نیست که تو زندگیه من برام شده همه؟؟؟
پس من بخاطر همه اینکارو میکنم
اما همه با من بد کردن ...من همه رو به همه باختم ...همه از زندگیم رفتن اما همه رو به زندگیم آوردم..
آخ خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
از دست همه ...
آرووم آرووم دارم از یاد همه میرم، یادت رفت یکی برای همه داره زندگی میکنه و چه آسون منو له کردی....
اما همه برای من زندگی نمی کنن ...این منم که فقط به یاد همه هستم
حتی خاطراتم هم برای همه نموند...
نمیدونم شاید تاثیرگذار نبوده اما هرچی بوده بالاخره یه روز شایدم ساعتها یا ثانیه های همه رو پرکردم
که شاید فقط یه لحظه ،فقط یه لحظه هم شده به فکرم باشن...
پس نگو که به یادم نبودین چون بازم دروغه...
لااقل بزار این دروغ رو باور کنم ...وخیال کنم یه لحظه از زندگیت رو پر کردم که به یادم بودی یا بهم فکر کردی...
نمی دونم شاید اصلا نبودم و خیال میکنم که بودم...پس برم تا اصلا نفهمی که من بودم
چون مهم نیست که کسی مثل من اوومده ورفته بازم میگم ...بیخیالش
اما میاد یه روزی که هم من هم تو حسرت چیزی رو میخوریم که قبلا داشتیم اما از دستش دادیم
انتظار سخته همونطور که خودت گفتی...
نفرین به این دلم که هروقت خواستم دردودل کنم نشده میترسم از من برنجی آخه آخه ...
دلیلش رو خودت می دونی
نفرین به این دل دیوونه هرچی میکشم از اوونه...
من بیخیال شدم اما این دل نه...
نفرین به این دل که غرورم رو شکست...
نفرین به نگاهم ....
نفرین به افکارم...
نفرین...
نفرین به ...
به چی نفرین کنم به خودم که خودم کردم که لعنت بر خودم باد...
